به بهانه محرم و عزای امام حسین(ع) بهتر دیدم صفاتی از یاران و وفاداران به امام حسین را از زاویه دید خودم بیان نمایم. همه می دانیم که امام حسین به خاطر هزاران امر به معروف و هزاران نهی از منکر  خود وخانواده خویش را در معرض امتحان الهی قرار داد.و به خاطر سعادت بشر از دین جدش رسول خدا  که همه آن فضایل انسانی را در بر داشت دست برنداشت و به جنگ ومقابله با یزید برخاست.و تن به ذلت وخواری نداد.و همه اهل وبیتش را فدای اسلام و در واقع هدف مقدسش کردو وزندگی و سعادت اخروی را بر همه چیز دنیوی ترجیح داد.و ا ما اسلام خدا چه چیزی می خواست که امام از آنها دست برنداشت؟همه می دانیم که اصول دین و فروع دین همه آن چیزی بود که امام حسین به خاطر آن جنگید. و به قول شاعر از فرزند و عیال و خاندانش گذشت.تا راه سعادت بشر را برایش ترسیم نماید.

سوال مهم اینجاست که آیا امام حسین رفت تا ما برای مظلومیت ایشان و خانواده اش سالی یک بار سیاه بپوشیم و گریه کنیم و از مال حلال یا حرام خویش برایش احسان کنیم؟و نوحه سرای و عزاداری کنیم؟شعر بگوییم و شربت پخش کنیم؟به نظر می رسد همه چیز اینطور نباشد و هدف امام و یارانش خیلی فراتر از این حرف ها باشد.تازه هرکدام از یاران امام نیز با نثار جان خویش درس بسیار برزگی را برای بشر نوشتند.به عنوان مثال حضرت ابوالفضل (ع) وظیفه برادری را بیان نمودند.و حضرت زینب وظیفه خواهری و حبیب ابن مظاهر وظیفه دوران کوهلت و پیری و حضرت قاسم وظایف برادرزاده گی و حضرت علی اکبر وظایف فرزندی را بصورت تمام وکمال ودیگر یاران امام وظایف وفای به عهد و دیگر چیز ها را برای سعادت نوع بشرمعنا کردند.

پس اول برای خودم و بعد برای عزیزانی که از نوشته ها دیدن می کنند عرض می کنم.که وظیفه ماست اول اصول دین را مراعات و در نظر داشته باشیم.و در مرحله دوم فروع دین را که امام حسین و یارانش و همه امامان و پیامبران برای آنها آمده اند. مثلا\" وقتی مقید به نماز و روزه و امر به معروف و نهی از منکر و تولی و تبری و ... وغیره نیستیم آیا عزاداری و گریه و سیه پوشی ما فایده ای دارد؟وقتی حق و حقوق دیگران را به راحتی پایمال می کنیم می توانیم یار امام باشیم؟ وقتی وحدت شیعه و سنی را ارزش نمی دهیم یار امام هستیم؟وقتی ملک و املاک دیگران را تصاحب می کنیم یار امام هستیم؟وقتی فرزندان مردم را گرفتار مواد مخدر می کنیم یار امام هستیم؟وقتی غیبت و تهمت وافترا می گوییم یار امام هستیم؟وقتی به فکر بیکاران  جامعه و همسایه گان و اقوام  نیستیم یار امامیم؟وقتی از فکر واندیشه واندوخته علمی خویش به هیچ کس فایده نمی رسانیم ومانند زنبوران بی عسل وز وز می کنیم یار امامیم؟وقتی با وسایل نقلیه گرانبهای خویش برای دیگران فایده ای نمی رسانیم یار امامیم؟ وقتی برای دیگران ایجاد مزاحمت می کنیم یار امامیم؟ وقتی در نیت خیر دیگران برای عمران و آبادی شهر و روستا و میهن خویش کمک نمی کنیم یار امامیم؟وقتی حق والدین را بجا نمی آوریم یار امامیم؟ وقتی به فرموده قرآن کتاب های گرانبها مانند  ... حمل می کنیم یار امامیم؟وقتی به فرموده قرآن  کر ولال  نفهم هستیم یار امامیم؟به قول شهید مطهری رحمه اله علیه یزید ۱۴۰۰ سال پیش مرد آقا یزید روزگار خویش را بشناس و علیه استثمار و ظلم و ستم امروزیش  روشنگری کن.وضعیت عراق و افغانستان و فلسطین را بنگر و یزید زمانت را بشناس.یزیدانی را که حاضر به پذیرش علوم و فنون صلح آمیز هسته ای ما را نیستند را بشناس .و در کنار همه مشکلات  از اهداف امامان استعانت بجوی و قرص و محکم از ملت وکشور رهبر خویش حمایت کن. و از همنوع خویش مراقبت کن .تا به برکت خون شهدای عزیز و جانبازان و رزمندگان عزیز مملکتی آباد و آزاد داشته باشیم. و  از آنهای که الحمدلله از سفره های چرب و نرم بهره مند هستند استداعا داریم که با فکر و اندیشه به فکر خرج و مخارج افراد فقیر و نیازمندان اطراف خویش هم باشند.تا همه مردم شریف ایران اسلامی شاد ودلخوش باشند.

اراتمند همگی شاهین جعفری نوده